مقاله اصول‌ سیاست‌ فرهنگی‌ جمهوری‌ اسلامی‌ ایران‌

صفحه اصلی آرشیو راهنمای خرید پرسش و پاسخ درباره ما پشتیبانی تبلیغات تماس با ما

صفحه نخست  » علوم انسانی  »  مقاله اصول‌ سیاست‌ فرهنگی‌ جمهوری‌ اسلامی‌ ایران‌

Cultural policy principles of the Islamic Republic of Iran

دانلود مقاله اصول‌ سیاست‌ فرهنگی‌ جمهوری‌ اسلامی‌ ایران‌

پیشگفتار
مفهوم‌ سیاست‌ فرهنگی‌ از جمله‌ مفاهیم‌ تازه‌ای‌ است‌ که‌ از حدود چهار دهه‌ قبل‌ در کشورهای‌ جهان‌ مورد توجه‌ قرار گرفته‌ است‌. نگاه‌ به‌ فرهنگ‌ بعنوان‌ یکی‌ از زمینه‌های‌ اصلی‌ توسعه‌ و امکان‌ مدیریت‌ فرهنگی‌ برای‌ تغییر در عناصر فرهنگی‌ و دستیابی‌ به‌ اهداف‌ از پیش‌ تعیین‌ شده‌ و توجه‌ به‌ نقش‌ دولت‌ها در برنامه‌ ریزی‌ فرهنگی‌ بستر مناسبی‌ برای‌ شکل‌گیری‌ مفهوم‌ سیاست‌ فرهنگی‌ بوجود آورده‌ است‌. سیاست‌ فرهنگی‌ نوعی‌ توافق‌ رسمی‌ و اتفاق‌ نظر مسؤلان‌ و متصدیان‌ امور در تشخیص‌، تعیین‌ و تدوین‌ مهمترین‌ اصول‌ و اولویت‌های‌ لازم‌ و ضروری‌ در فعالیت‌ فرهنگی‌ می‌باشد و راهنما و دستورالعملی‌ برای‌ مدیران‌ فرهنگی‌ خواهد بود. یکی‌ از برجسته‌ترین‌ فعالیت‌های‌ شورای‌ فرهنگ‌ عمومی‌ و شورای‌ عالی‌ انقلاب‌ فرهنگی‌ در طول‌ سالهای‌ گذشته‌، تهیه‌ و تنظیم‌ اصول‌ سیاست‌ فرهنگی‌ جمهوری‌ اسلامی‌ در مجموعه‌ای‌ شامل‌ اهداف‌، مبانی‌، اصول‌ و اولویت‌ها است‌ که‌ در جلسات‌ متعدد با حضور اندیشمندان‌، مسئولین‌، دست‌ اندرکاران‌ و کارشناسان‌ فرهنگی‌ مورد بحث‌ و بررسی‌ و تنظیم‌ قرار گرفته‌ است‌. مجموعه‌ حاضر «اصول‌ سیاست‌ فرهنگی‌ جمهوری‌ اسلامی‌ ایران‌» است‌ که‌ توسط‌ دبیرخانه‌ شورای‌ فرهنگ‌ عمومی‌ به‌ زبانهای‌ عربی‌ و انگلیسی‌ ترجمه‌ شده‌ است‌. بدون‌ تردید کارآیی‌ سیاست‌ فرهنگی‌ هنگامی‌ است‌ که‌ به‌ زبان‌ برنامه‌ و در قالب‌ برنامه‌های‌ فرهنگی‌ به‌ اهداف‌ میانی‌، کمی‌ و خط‌ مشی‌های‌ اجرایی‌ تبدیل‌ شود. امید است‌ این‌ مجموعه‌ ارزشمند سرلوحه‌ برنامه‌ریزی‌ و فعالیت‌های‌ فرهنگی‌ قرار گیرد و در مسیر تحقق‌ سیاست‌ها ارتقاء و تعمیق‌ یابد.

مقدمه‌
پدیدآورنده‌ و حافظ‌ فرهنگ‌ بشری‌ مردم‌اند. اما این‌ نقش‌ اساسی‌ گاه‌ می‌تواند حرکات‌ نامنظم‌، ناهماهنگ‌ و پراکنده‌ و گاه‌ کاملاً منظم‌، منسجم‌، برنامه‌ریزی‌ شده‌ و هدایت‌ یافته‌ باشد.

در طول‌ تاریخ‌ بشری‌ هر گاه‌ دولتها و سازمانهای‌ رسمی‌ از مسیر فرهنگی‌ مردم‌ جدا افتاده‌ و برای‌ خویش‌ سیر و سیاستی‌ دیگر اعم‌ از غیر مردمی‌ و ضد مردم‌ داشته‌اند به‌ خصوص‌ هر گاه‌ مردم‌ به‌ دلایل‌ متعدد جغرافیایی‌، اقتصادی‌، سیاسی‌، روحی‌ و نظایر آن‌ از تشکل‌ و تعامل‌ فرهنگی‌ دور و پراکنده‌ شده‌اند، فرهنگ‌ لاجرم‌ سیلان‌ و جریان‌ مطلوب‌ و کمال‌ یافته‌ خویش‌ را کم‌ و بیش‌ از دست‌ داده‌ و چه‌ بسا به‌ انقطاع‌ و گسیختگی‌ مبتلا شده‌ است‌. در این‌ صورت‌ انسان‌ نتوانسته‌ است‌ از بار فرهنگی‌ و بنیه‌ عقلانی‌ خویش‌ در هیأت‌ اجتماع‌ و به‌ نحوی‌ که‌ مقتضای‌ روح‌ جمعی‌ است‌ حداکثر بهره‌برداری‌ را به‌ عمل‌ آورد و در استحصال‌ و استخراج‌ذخایروجوددرحداعلا،توفیق‌ یابد. ظهورانسان‌ در هیأت‌وحیثیت‌جمعی‌ خویش‌به‌قدری‌مهم‌ومؤثراست‌که‌امام‌خمینی‌رضوان‌اللهعلیه‌دراین‌باب‌می‌فرمایند:

«اگر انسانها در کلمه‌ مبارکه‌الله مجتمع‌ شدند و همه‌ بتها را شکستند به‌ همه‌ مقصدهای‌ عالی‌ می‌رسند … ما تجربه‌ کرده‌ایم‌… که‌ آن‌ وقت‌ که‌ توجه‌ به‌ خدای‌ تبارک‌ و تعالی‌ مجتمعاً نداشتیم‌ ولو یکی‌ یکی‌ هم‌ داشتیم‌ نتوانستیم‌ کاری‌ انجام‌ بدهیم‌…»

در جهان‌ امروز که‌ نقش‌ و نیروی‌ اجتماعی‌ فرهنگ‌ نسبت‌ به‌ گذشته‌ به‌ مراتب‌ افزونتر شده‌ است‌، ضرورت‌ هماهنگی‌ و همسویی‌ صاحب‌ نظران‌ و کارشناسان‌ و برنامه‌ریزان‌ هر کشور با نیازهای‌ فرهنگی‌ جامعه‌ نیز بیشتر احساس‌ می‌شود. جامعه‌ رشید جامعه‌ای‌ است‌ که‌ بتواند نیازهای‌ فرهنگی‌ خویش‌ را در رهگذر حیات‌ و حرکت‌ اجتماعی‌ بازشناخته‌، از تظاهرات‌ و تمایلات‌ کاذب‌ یا گذرا تفکیک‌ کند و قدرت‌ پاسخگویی‌ به‌ این‌ نیازها و بهره‌گیری‌ از آنها را در جهت‌ رشد و کمال‌ معنوی‌ و مادی‌ دارا باشد. شرط‌ لازم‌ برای‌ تحقق‌ چنین‌ مطلوبی‌ آن‌ است‌ که‌ در هر کشور زمامداران‌ اصول‌گرا و واقع‌نگر بتوانند به‌ منظور همراهی‌ با جریان‌ عظیم‌ و عمیق‌ و اصیل‌ فرهنگ‌ در جامعه‌ حداکثر بهره‌گیری‌ از دریای‌ لایزال‌ اراده‌ و ایمان‌ معنوی‌ و الهی‌ مردم‌ به‌ طور هماهنگ‌ و همسو سیاستگذاری‌ و برنامه‌ریزی‌ کرده‌، اهم‌ محورهای‌ لازم‌ برای‌ این‌ حرکت‌ را تشخیص‌ داده‌ و تعیین‌ کنند.

سیاست‌ فرهنگی‌ دراین‌ جهت‌ و در این‌ مسیر است‌ که‌ تدوین‌ می‌شود. سیاست‌ فرهنگی‌ در حقیقت‌ همان‌ توافق‌ رسمی‌ واتفاق‌ نظر مسؤولان‌ و متصدیان‌ امور در تشخیص‌، تدوین‌ و تعیین‌ مهمترین‌ اصول‌ و اولویتهای‌ لازم‌الرعایه‌ در حرکت‌ فرهنگی‌ است‌. سیاست‌ فرهنگی‌ را می‌توان‌ اصول‌ راهنمای‌ کارگزاران‌ فرهنگی‌ و مجموعه‌ علایم‌ و نشانه‌هایی‌ دانست‌ که‌ مسیر حرکت‌ را نشان‌ می‌دهد. به‌ عبارت‌ دیگر، نوعی‌ دستورالعمل‌ فرهنگی‌ است‌ که‌ روشنگر حرکت‌ است‌. بسیاری‌ از نقاط‌ کور و نکات‌ مهم‌ اما مبهم‌ به‌ مصداق‌ اینکه‌ گفته‌اند «خود، راه‌ بگویدت‌ که‌ چون‌ باید رفت‌» در حین‌ حرکت‌ و در اثنای‌ کسب‌ تجربه‌ است‌ که‌ روشن‌ خواهد شد. بنابراین‌ سیاست‌ فرهنگی‌ در همه‌ موارد لزوماً گویای‌ نکات‌ بدیع‌ و بی‌سابقه‌ و غیرمکشوفه‌ نیست‌؛ معاهده‌ای‌ است‌ که‌ سلسله‌ای‌ از اولویتها و اصول‌ و فروع‌ یک‌ حرکت‌ فرهنگی‌ را «رسمیت‌» می‌دهدو همفکری‌ و هم‌ جهتی‌ را با همکاری‌ و هماهنگی‌ توأم‌ می‌کند.میثاقی‌ است‌ ملهم‌ از آرمانها و اعتقادات‌، ناظر بر تجربه‌ها و واقعیات‌، محدود به‌ ظرفیتها و امکانات‌، توجه‌ به‌ آینده‌ و اهداف‌ بعید و قریب‌، که‌ به‌ هر حال‌ در ظل‌ و ذیل‌ قانون‌ اساسی‌ قرار گرفته‌ است‌.

مسؤولان‌، متصدیان‌ و همه‌ مراجع‌ ومراکز فرهنگی‌ وابسته‌ به‌ دولت‌ و نظام‌ جمهوری‌ اسلامی‌ ایران‌، مجریان‌ و مخاطبین‌ سیاست‌ فرهنگی‌ کشور دردرجه‌ اول‌اند. سایر افراد و جمعیتها نیز لازم‌ است‌ با درجات‌ و نسبتهای‌ مختلفی‌ که‌ دارند و این‌ امر از شأن‌ اجتماعی‌ و نیز نوع‌ و نحوه‌ فعالیت‌ فرهنگی‌ آنها ناشی‌ می‌شود به‌ تناسب‌ مورد،باموادومفاداین‌سیاست‌فرهنگی‌برخوردداشته‌ونقض‌کننده‌آن‌ نباشند.

فهرست مطالب
پیشگفتار. ۱
مقدمه‌. ۲
اندیشه‌ها و دیدگاهها و فتاوی‌ حضرت‌ امام‌خمینی‌ (رضوان‌الله تعالی‌ علیه‌). ۶
اهداف‌.. ۸
الف‌ – اهداف‌ فرهنگی‌ جمهوری‌ اسلامی‌.. ۸
ب‌ – اهداف‌ سیاست‌ فرهنگی‌.. ۹
ج‌ – اصول‌ سیاست‌ فرهنگی‌.. ۱۰
د – منبهات‌ در سیاست‌ فرهنگی‌.. ۱۳
اولویتها و سیاستهای‌ کلی‌.. ۱۶
فرهنگ‌ و هنر. ۱۷
امکانات‌.. ۱۹
دانشگاه‌. ۲۱
تاریخ‌ انقلاب‌ اسلامی‌ و دفاع‌ مقدس‌… ۲۱
زیارت‌ و سیاحت‌.. ۲۱
روابط‌ خارجی‌.. ۲۲
سازمانها و مراکز نظارت‌، اجرا و هماهنگی‌.. ۲۲


قیمت : 2500 تومان
[ بلافاصله بعد از پرداخت لینک دانلود فعال می شود ]




برچسب :




تبلیغات